Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie przyszłości Wschodniego Banku Cukrownictwa w Lublinie oraz stanowiska Ministerstwa Skarbu Państwa w kwestii prywatyzacji polskich banków

   W odpowiedzi na interpelację poselską pana posła Grzegorza Kurczuka w sprawie przyszłości lubelskich cukrowni zawartą w piśmie z dnia 16 marca 2000 r., znak: SPS-0202-3528/00, uprzejmie informuję, co następuje:

   Wschodni Bank Cukrownictwa SA powstał w 1990 r. z inicjatywy cukrowni oraz Rolimpexu i miał stanowić zaplecze finansowe dla branży cukrowniczej. Cukrownie dysponują 75,9% udziałem w kapitale akcyjnym oraz 82% głosów na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy WBC SA. Pojedyncze cukrownie posiadają od 0,01% do 25,5% głosów na WZA, co oznacza, że nie mogą w sposób znaczący wpływać na decyzje WZA. Należy zatem podkreślić, że skarb państwa nie posiada akcji WBC SA, a akcje banku nie są przedmiotem obrotu w wyniku realizowanego procesu restrukturyzacji regionalnej spółki cukrowej. Nabywca akcji grupy cukrowni uzyska pośredni wpływ na decyzje WZA banku, odpowiadający udziałowi tych cukrowni w jego kapitale.

   W odpowiedzi na zawarte w interpelacji pytania informuję:

   Skarb państwa nie jest akcjonariuszem Wschodniego Banku Cukrownictwa i bank nie znajduje się pod nadzorem właściwej komórki Ministerstwa Skarbu Państwa. Stąd nie jest ujmowany w planach strategicznych prywatyzacji sektora bankowego, gdyż z punktu widzenia przepisów prawa jest to podmiot prywatny.

   Z uwagi na prowadzony proces restrukturyzacji regionalnej spółek cukrowych i zbycie akcji cukrowni, które posiadają udział w kapitale akcyjnym banku, transakcja ta jest nadzorowana z uwzględnieniem możliwych zmian w pakiecie kontrolnym tego podmiotu.

   Zatem, biorąc pod uwagę kompetencje wynikające z regulaminu organizacyjnego MSP, obie wypowiedzi są prawdziwe i muszą być rozpatrywane w pełnym kontekście z uwzględnieniem specyficznego położenia Wschodniego Banku Cukrownictwa.

   Minister

   Emil Wąsacz

   Warszawa, dnia 31 marca 2000 r.