Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie społecznych skutków likwidacji wytwórni kwasu siarkowego na przykładzie TZPN ˝Polchem˝ w Toruniu

   Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do interpelacji nr 5314 z dnia 7 grudnia 2000 r. posła na Sejm RP pana Bogdana Lewandowskiego w sprawie społecznych skutków likwidacji wytwórni kwasu siarkowego na przykładzie Toruńskich Zakładów Przemysłu Nieorganicznego ˝Polchem˝ w Toruniu, działając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów oraz w porozumieniu z ministrem pracy i polityki społecznej, uprzejmie przedkładam następujące wyjaśnienia.

   Z informacji przekazanych przez wojewodę kujawsko-pomorskiego wynika, że decyzja dotycząca wstrzymania działalności wytwórni kwasu siarkowego w zakładach ˝Polchem˝ w Toruniu nie została jeszcze podjęta, choć jej projekt został pozytywnie zaopiniowany przez prezydenta miasta Torunia.

   Należy zaznaczyć, iż wojewoda pomimo trudnej sytuacji przedsiębiorstwa nie zamierza przeprowadzać jego likwidacji z przyczyn ekonomicznych. Po dokonaniu oceny stopnia realizacji programu restrukturyzacji oraz w związku z wynikami kontroli przeprowadzonej przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska wojewoda, jako organ założycielski przedsiębiorstwa, zdecydował wypowiedzieć umowę o zarządzanie oraz ustanowić z dniem 7 grudnia 2000 r. zarząd komisaryczny nad przedsiębiorstwem.

   Zarządca komisaryczny został zobowiązany do pilnego przedstawienia programu naprawczego, uwzględniającego wyzbycie się zbędnego majątku, ewentualną zmianę profilu produkcji oraz działania mające na celu spełnienie ustawowych wymogów w zakresie ochrony środowiska. Prace nad programem oraz poszukiwania źródeł jego sfinansowania zostały rozpoczęte.

   Jednocześnie wojewoda kujawsko-pomorski, doceniając znaczenie przedsiębiorstwa na lokalnym rynku pracy, zapewnił, iż ze swej strony będzie czynił wielokierunkowe działania mające na celu udzielenie pomocy przedsiębiorstwa, w tym także znalezienie inwestora zapewniającego modernizację techniczną i wprowadzenie nowych technologii, a także zdobycie nowych rynków zbytu oraz dopływu kapitału do przedsiębiorstwa.

   Z wyjaśnień uzyskanych od ministra pracy i polityki społecznej wynika, iż nie dysponuje on podstawami prawnymi ani źródłami finansowania pozwalającymi na wdrażanie programów osłonowych w przypadku restrukturyzowanych sektorów gospodarki narodowej, ani tym bardziej w przypadku likwidacji poszczególnych przedsiębiorstw.

   Program osłonowy dla górników został opracowany i wdrożony przez ministra gospodarki, odpowiedzialnego za restrukturyzację sektora górnictwa węgla kamiennego. Podstawą zastosowania tego programu były:

   - przyjęty przez Radę Ministrów ˝Program rządowy reforma górnictwa węgla kamiennego w Polsce w latach 1998-2002˝;

   - uchwalona przez Sejm RP ustawa o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych.

   Zgodnie z wymienionymi dokumentami Górniczy Pakiet Socjalny finansowany jest ze środków budżetu państwa, pozostających w dyspozycji ministra gospodarki. Należy zatem stwierdzić, iż nie zachodzi analogia pomiędzy sytuacją pracowników restrukturyzowanego sektora gospodarki narodowej a utratą miejsc pracy w wyniku działań na rzecz ochrony środowiska.

   Z poważaniem

   Minister

   Marek Biernacki

   Warszawa, dnia 25 stycznia 2001 r.