Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie emerytur dla wojskowych

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów na interpelację pana posła Jerzego Jankowskiego w sprawie emerytur dla emerytów wojskowych (6323), uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

   Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin oraz ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (DzU nr 122, poz. 1313), podstawę rozliczania emerytów i rencistów wojskowych z osiąganych przychodów za 2000 r. stanowi art. 40 wojskowej ustawy emerytalnej z dnia 10 grudnia 1993 r. w następującym brzmieniu, obowiązującym do dnia 31 grudnia 1998 r.: ˝Jeżeli osoba pobierająca emeryturę lub rentę inwalidzką osiąga wynagrodzenie lub dochód z tytułu pracy w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, który łącznie z emeryturą lub rentą bez uwzględnienia dodatków, o których mowa w art. 25 ust. 1, przekracza w danym roku w stosunku miesięcznym kwotę podstawy wymiaru emerytury lub renty, świadczenie ogranicza się o kwotę tego przekroczenia, jednakże nie więcej niż 25% kwoty tego świadczenia bez dodatków˝.

   Za przychód, o którym mowa w powołanym przepisie art. 40, uważa się przychód w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (DzU nr 162, poz. 1118, z późn. zm.) pomniejszony o płacone przez ubezpieczonego składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Zgodnie więc z art. 104 ust. 1a powyższej ustawy, dla emerytów i rencistów prowadzących pozarolniczą działalność, za dochód, o którym mowa w art. 40 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r., przyjmuje się przychód stanowiący podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (DzU nr 137, poz. 887, z późn. zm.). Art. 18 ust. 8 tej ustawy określa, iż podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie dla osób prowadzących pozarolniczą działalność stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa niż 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału.

   Wobec powyższego do celów rozliczenia zarobków, podobnie jak w systemie pracowniczym, za przychód mający wpływ na ograniczenie świadczeń emerytów i rencistów wojskowych przyjęto przychód 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, gdy nie jest opłacana składka na ubezpieczenie społeczne, lub faktyczną podstawę wymiaru składek przy dobrowolnym opłacaniu składki na ubezpieczenie emerytalne lub rentowe.

   Jak wynika z posiadanych dokumentów, pan chor. Ryszard Bardel ze Zgorzelca, prowadzący działalność gospodarczą w 2000 r. nie opłacał składek na ubezpieczenie społeczne (oświadczenie zainteresowanego z dnia 14 lutego 2001 r.). Wobec powyższego Wojskowe Biuro Emerytalne w Zielonej Górze, rozliczając zarobki wyżej wymienionego za ubiegły rok, ograniczyło świadczenie zgodnie z poprzednim zapisem art. 40 wojskowej ustawy emerytalnej, przyjmując, że zainteresowany osiągnął przychód w wysokości 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.

   Niech mi wolno będzie w tym miejscu poinformować pana marszałka, że obowiązująca od dnia 1 stycznia 2001 r. nowelizacja wojskowej ustawy emerytalnej, o której wspomniano na wstępie, nadająca nowe brzmienie art. 40, stanowi, iż emerytura lub renta wojskowa podlega zmniejszeniu dopiero wówczas, gdy świadczeniobiorca osiąga przychód przekraczający 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Sytuacja ta powoduje, iż przychód w wysokości 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, przyjmowany dla osób prowadzących działalność pozarolniczą, nie wpływa na ograniczenie pobieranych świadczeń.

   Przekazując powyższe wyjaśnienia, pozwolę sobie żywić nadzieję, że zarówno pan marszałek, jak i pan poseł Jankowski, uznają je za wystarczające.

   Łączę wyrazy szacunku

   Sekretarz stanu

   Romuald Szeremietiew

   Warszawa, dnia 9 maja 2001 r.