Odpowiedź na interpelację w sprawie niewliczania w podstawę wymiaru emerytur MSWiA świadectw rekompensacyjnych przyznanych z powodu niewypłacania zwaloryzowanych wynagrodzeń w sferze budżetowej, w tym w Policji, w terminie od 1 lipca 1991 r. do 1 s
  Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo z dnia 28 lutego 2002 r., sygn. SPS-0202-733/02, przekazujące interpelację posła na Sejm RP pana Jana Antochowskiego w sprawie niewliczania w podstawę wymiaru emerytur MSWiA świadectw rekompensacyjnych przyznanych z powodu niewypłacania zwaloryzowanych wynagrodzeń w sferze budżetowej, w tym w Policji, w terminie od 1 lipca 1991 r. do 1 stycznia 1992 r., uprzejmie przedstawiam następujące informacje.
  Ustawa z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent (DzU z 2000 r. nr 23, poz. 294) w art. 3 pkt 1 lit. b wymienia żołnierzy, funkcjonariuszy Policji, Służby Więziennej, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej, którzy pełnili służbę w okresie od dnia 1 lipca 1991 r. do dnia 28 czerwca 1992 r., jako osoby uprawnione do wypłaty rekompensaty pieniężnej na zasadach i w trybie określonym w cytowanej ustawie.
  Przepis art. 5 ust. 1 ustawy o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent określa natomiast, iż nominalną wartość rekompensaty przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury lub renty, do wynagrodzenia, uposażenia lub dochodu stanowiącego podstawę wymiaru emerytury lub renty, uzyskanego w okresie od dnia 1 lipca 1991 r. do dnia 28 czerwca 1992 r., dolicza się jedynie osobom, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a, c oraz pkt 1a omawianej ustawy.
  Zatem żołnierzom, funkcjonariuszom Policji, Służby Więziennej, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury lub renty do uposażenia stanowiącego podstawę wymiaru emerytury lub renty uzyskanego w okresie od 1 lipca 1991 r. do 28 czerwca 1992 r. nie dolicza się nominalnej wartości rekompensaty, chyba że żołnierz, funkcjonariusz Policji, Służby Więziennej, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej pełniący służbę w okresie od 1 lipca 1991 r. do 28 czerwca 1992 r. złoży wniosek o emeryturę lub rentę na podstawie przepisów powszechnych, tj. poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (DzU nr 40, poz. 267, z późn. zm.), bądź aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (DzU nr 162, poz. 1118, z późn. zm.).
  Jednocześnie informuję, iż funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej otrzymują rekompensaty na podstawie spisów uprawnionych sporządzonych przez kierowników właściwych jednostek organizacyjnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Nominalna wartość rekompensat przysługujących tej grupie, ustalona została stosownie do ilości miesięcy pełnionej przez nich służby w okresie zaniechania podwyżki uposażeń.
  Ponadto należy podkreślić, iż ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (DzU nr 53, poz. 214, z późn. zm.) nie zawiera przepisów regulujących zasady zaliczania bądź niezaliczania przez Zakład Emerytalno-Rentowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji świadectw rekompensacyjnych do uposażenia stanowiącego podstawę wymiaru emerytury lub renty.
  Przepis art. 5 ust. 1 ww. ustawy precyzuje, iż podstawę wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej stanowi uposażenie należne funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym stanowisku. Zatem poszkodowanymi z powodu niezaliczenia nominalnej wartości świadectwa rekompensacyjnego do uposażenia będącego podstawą wymiaru renty lub emerytury mogli być jedynie tycy żołnierze i funkcjonariusze Policji, Służby Więziennej, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej, którzy w okresie pomiędzy 1 lipca 1991 r. a 28 czerwca 1992 r. nabyli uprawnienia emerytalne i rentowe i z nich skorzystali.
  Ponadto należy zaznaczyć, iż przy dokonywaniu rewaloryzacji świadczeń powyżej wskazanych osób, przeprowadzonej w 1994 r., podstawy wymiaru emerytur i rent zostały przeliczone na stawki uposażenia obowiązujące na dzień 26 maja 1994 r., tj. na dzień wejścia w życie przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.
  Jak wynika z analizy powyżej przedstawionych przepisów ustawy o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent oraz ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, bezzasadne wydaje się twierdzenie o nierównym traktowaniu podmiotów.
  Fakt niezaliczenia nominalnej wartości świadectw rekompensacyjnych przez ustawodawcę żołnierzom, funkcjonariuszom Policji, Służby Więziennej, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej do uposażenia stanowiącego podstawę wymiaru emerytury lub renty uzyskanego w okresie od lipca 1991 r. do 28 czerwca 1992 r. nie stawia tej grupy osób w gorszej sytuacji niż pozostałe osoby, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a, c i ust. 1a ustawy z dnia 6 marca 1997 r. ze względu na odmienne, lecz nie mniej korzystne regulacje prawne stanowiące podstawę obliczania wysokości rent i emerytur żołnierzom, funkcjonariuszom Policji, Służby Więziennej, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej. Zatem nie wydaje się, aby konieczna była zmiana obowiązujących przepisów regulujących przedmiotową materię.
  Z poważaniem
  Podsekretarz stanu
  Zenon Kosiniak-Kamysz
  Warszawa, dnia 21 marca 2002 r.
- Interpelacja w sprawie transportu materiałów niebezpiecznych
- Odpowiedź na interpelację w sprawie realizacji przez rząd programu polityki mieszkaniowej zaprezentowanego w lipcu 1999 r.
- Interpelacja w sprawie rozbieżnych stanowisk ministra sprawiedliwości i ministra gospodarki w przedmiocie zastosowania wobec komorników sądowych art. 14 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
- Interpelacja w sprawie regulacji prawnych w zakresie ochrony praw autorskich
- Interpelacja w sprawie stanu realizacji zadań wynikających z ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu na przykładzie powiatu kłobuckiego