Interpelacja w sprawie skutków rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. dotyczącego szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem
  Szanowny Panie Ministrze! W związku z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz.U. Nr 177 poz 1729), zgodnie z § 13 przywołanego aktu, utraciło moc rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach (Dz.U. Nr 90, poz. 1006).
  Obowiązujące rozporządzenie reguluje pewne kwestie odmiennie, domniemywać należy, iż lepiej. Niemniej jednak wysoce wątpliwa z punktu widzenia lepszej regulacji jest regulacja w zarysie podmiotów uprawnionych i zobowiązanych do realizacji zadań w zakresie organizacji ruchu, a w szczególności zadań technicznych polegających na umieszczaniu i utrzymywaniu znaków drogowych, urządzeń sygnalizacji dźwiękowej oraz bezpieczeństwa ruchu, tj. § 11 przedmiotowego aktu, a w szczególności do zawartego w owym paragrafie enumeratywnego katalogu wyjątków w porównaniu do poprzedniej regulacji, tj. § 7 derogowanego rozporządzenia i zawartego tam enumeratywnego katalogu wyjątków. Zastrzeżenia budzi brak odpowiednika pkt 3 § 7 z poprzedniego rozporządzenia, który dotyczył przedsiębiorców wykonujących odpłatny przewóz osób na regularnych liniach.
  Otóż zgodnie z przytoczonymi przepisami, tj. § 11 obowiązującego rozporządzenia i § 7 uchylonego, podmiotem obowiązanym do realizacji na własny koszt przedmiotowych zadań jest zarząd drogi. Dotychczasowa regulacja z obowiązku tego zwalniała zarząd dróg na rzecz przedsiębiorców wykonujących odpłatny przewóz osób na regularnych liniach w zakresie umieszczania i utrzymywania znaków drogowych określających miejsce zatrzymania pojazdów przedsiębiorców świadczących przedmiotowe usługi i korzystających z tych przystanków.
  Z obecnej regulacji zapis ten zniknął, co spowodowało przerzucenie obowiązku na zarząd dróg, a więc de facto na samorządy terytorialne, które poprzez zarządy dróg realizują zadania związane z utrzymaniem właściwych przedmiotowo dróg.
  Tak więc nowa regulacja wprowadziła de facto nawy obowiązek na samorządy terytorialne i to bardzo kosztowny obowiązek, jeżeli weźmie się pod uwagę wytyczne i kryteria, jakie muszą spełniać projektowane drogi i mosty. W myśl bowiem ustalonych wytycznych do planowania budowy dróg, i mostów samorządy terytorialne, jako zarządcy właściwych im dróg muszą ponieść wymuszone ww. kryteriami koszty budowy zatok dla zatrzymujących się pojazdów, dokonać związanych z tym wykupów gruntów pod zatoki, umieści dodatkowe znaki oraz ponosić stałe koszty ich utrzymywania, wybudować nowe przystanki po obydwu stronach jezdni odpowiednio względem siebie usytuowane. Jedyną konkurencyjną alternatywą jest bowiem cofnięcie i wstrzymanie wydawania koncesji na świadczenie przedmiotowych usług wobec braku spełnienia wytycznych i wymaganych warunków bezpieczeństwa.
  Zarówno jedno, jak i drugie rozwiązanie pociągają za sobą ujemne konsekwencje finansowe w postaci bądź wyeliminowania wpływów do budżetu jednostki samorządu terytorialnego, a to z opłat za udzielane koncesje, bądź też konieczności poczynienia kosztownych nakładów na wyżej wspomniane wymagane inwestycje czyniące za dość obowiązującym przepisom. Godnym podkreślenia jest tu fakt, iż już wstępne kalkulacje są bardzo niepokojące i wysoce pesymistyczne, by nie powiedzieć przerażające dla samorządów terytorialnych. Dodać należy, że budżety jednostek samorządu terytorialnego w ogóle nie odpowiadają faktycznym potrzebom, a same jednostki są w ciężkiej sytuacji finansowej, zadłużone, przy czym niektóre zadłużone są do ustawowych granic.
  Jak wynika z powyższego, nowa regulacja w tej materii nie wydaje się więc właściwa, a wprowadzona zmiana nie tylko jest kontrowersyjna, ale wręcz bezzasadna i oczywiście niekorzystna.
  W związku z tym pytam Pana Ministra:
  1. Jakie przesłanki, względy ekonomiczne, gospodarcze i społeczne legły u podstaw nowej regulacji w omawianej materii i wpłynęły na tak sformułowany katalog wyjątków? Dlaczego poprzedni zapis został wyeliminowany i nie znalazł odpowiednika w nowej regulacji? Dlaczego z § 11 obecnej regulacji odpowiadającemu § 7 poprzedniego rozporządzenia zniknął odpowiednik zapisu zawartego w pkt. 3 wspomnianego § 7, dotyczący przedsiębiorców świadczących odpłaty przewóz osób?
  2. Czy Pan Minister zdaje sobie sprawę ze skutków finansowych nowej regulacji dla jednostek samorządu terytorialnego?
  3. Czy Pan Minister posiada wiedzę w zakresie kosztów uczynienia za dość wymogom nowej regulacji? Jaki będzie to koszt całkowity w skali całego kraju, jaki w rozbiciu na poszczególne województwa, jaki będzie w województwie małopolskim? Czy Pan Minister dysponuje taką kalkulacją? Proszę o przedstawienie.
  4. Czy nie sądzi Pan Minister, iż nowa regulacja nakłada nowe dodatkowe zadania na jednostki samorządu terytorialnego?
  5. Czy w ślad za nowymi zadaniami podążą nowe, dodatkowe środki finansowe?
  6. Czy w sytuacji obecnej, bez dokonania koniecznych przedsięwzięć, samorządy terytorialne nie powinny cofnąć wszystkich koncesji na świadczenie przewozu? Czy mogą w obecnej sytuacji wydawać pozwolenia? Jakie powinny zająć stanowisko, aby postąpić zgodnie z prawem, jeżeli ich budżet nie pozwala na uczynienie za dość nowym obowiązkiem?
  Bardzo proszę Pana Ministra o rzetelną i wyczerpującą odpowiedź na powyższe pytania, przeanalizowanie podniesionych aspektów i nakreślonej sytuacji oraz zajęcie odpowiedniego stanowiska.
  Z poważaniem
  Poseł Marian Curyło
  Tarnów, dnia 26 lipca 2004 r.
- Odpowiedź na interpelację w sprawie branży aparatury pomiarowej, regulacji i automatyki
- Odpowiedź na interpelację w sprawie przyszłości samorządu gospodarczego w Polsce
- Interpelacja w sprawie działań Rady Ministrów zmierzających do rozwoju zimowych dyscyplin sportowych w Wielkopolsce
- Interpelacja w sprawie domagania się przez niemieckie ziomkostwo Śląska anulowania polskich aktów prawnych, które stanowiły podstawę do przymusowego wysiedlenia i wywłaszczenia Niemców po II wojnie światowej
- Interpelacja w sprawie powstawania warunków do nieuczciwej prywatyzacji służby zdrowia