Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Interpelacja w sprawie umieszczania dzieci w domach dziecka z powodu skrajnego ubóstwa

   Szanowna Pani Minister! Wszystkie społeczeństwa są świadome wagi tworzenia warunków, w których dzieci mogą przychodzić na świat, rozwijać się i dorastać, chronione przed biedą, chorobami oraz otrzymywać wykształcenie, które rozwinie ich potencjał intelektualny. Jeszcze ważniejsza jest rola wychowania dziecka w rodzinie, gdyż tworzy to więź emocjonalną i wpływa znacząco na uczuciowy rozwój dziecka.

   W wielu zachodnich społeczeństwach wprowadzono mechanizmy, ustalenia prawne i praktyczne umożliwiające efektywne działania mające na celu zapobieganie rozpadowi rodziny oraz pomocy rodzinie znajdującej się w ciężkiej sytuacji. Niestety nasze uwarunkowania prawne nie przekładają się na praktykę. Ponad półtora miliona dzieci przebywa i wychowuje się w różnych państwowych ośrodkach opieki, a w szczególności w domach dziecka. Jest to smutne i tragiczne. Na dzień dzisiejszy w domach dziecka wychowuje się ponad 60 tysięcy dzieci, a 1/3 z nich przebywa tam nie z powodu śmierci rodziców czy pozbawienia ich praw rodzicielskich, lecz z powodu biedy. Dzieci, których rodziny znalazły się w trudnej sytuacji, są najczęściej ˝wyławiane˝ w szkole w wieku 7-8 lat, gdyż zwracają na siebie uwagę zachowaniem, głodem i brudem. Po zapoznaniu się z sytuacją ich rodziny okazuje się, że w domu jest jeszcze często kilkoro innych, młodszych dzieci. Na skutek decyzji sądu trafiają one do pogotowia opiekuńczego, następnie do domu dziecka.

   Dla przykładu miesięczny koszt utrzymania dziecka w domu dziecka wynosi ok. 1600-1700 zł, a w domach małego dziecka nawet 3300 zł. Ciśnie się więc na usta pytanie: czy nie byłoby lepszym rozwiązaniem wspierać tą kwotą rodzinę, dla której środki te w pełni wystarczyłyby na wychowanie dziecka? Bardzo niepokojącym zjawiskiem społecznym jest popadanie w ubóstwo rodzin, które pracują, lecz osiągają małe dochody. Państwo powinno w odpowiedni sposób wspierać rodziny biedne, przynajmniej taką kwotą, która przeznaczona jest na miesięczne utrzymanie wychowanka w domu dziecka, gdyż prawo dziecka do wychowania w rodzinie, do przebywania razem z rodzicami jest najpełniej realizowane, kiedy to rodzice ponoszą odpowiedzialność za wychowanie i rozwój dziecka.

   W związku z powyższym pytamy:

   1. Dlaczego w przypadku skrajnego ubóstwa jedynym stosowanym obecnie rozwiązaniem problemu jest umieszczanie dzieci w domach dziecka, dlaczego sięga się po tak drastyczne środki?

   2. Czy oddzielenie dziecka od rodziców nie powinno być ostatecznością?

   Z poważaniem

   Posłowie Józef Stępkowski,

   Halina Molka i Józef Cepil

   Warszawa, dnia 3 września 2006 r.